در فاصله­ی میان دو متن ناآرام از فرناندو پسوآ

شعری از حسین منصوری

دفتردار لیسابونی حرف­هایش را زد

حال با فنجانی چای به کوچه می­روم

و در حاشیه­ی رد پاهایم می­ایستم وُ

سیگاری دود می­کنم

از آن روزی که با شمشیر چوبی­ام

با پسر همسایه

که جعبه­ی کفش پدرش را سپر کرده بود می­جنگیدم

تا آن لحظه که شمشیر را به او دادم وُ جعبه را گرفتم

و در آن کوچه­ی بن بست

تا غروب آفتاب زیر سایه­ی آن درخت توت

به جنگ ادامه دادم

تا امروز

که به تماشای پسران همسایه ایستاده­ام

که با شمشیر چوبی وُ جعبه­ی کفش

با هم می­جنگند

تا این لحظه

که می­خواهم به آن­ها گوشزد کنم

که مواظب چشم­هاشان باشند ...

نمی­دانم چه می­خواهم بگویم ...

عابری از دیدن سیگار من سرفه­اش می­گیرد

زنی کالسکه­ای را به جلو می­راند

کودک در کالسکه در خواب است

بهرام هفته­ی پیش می­گفت:

زندگی جنگ است!

من نمی­دانم زندگی جنگ است، یعنی چه

فقط این را می­دانم

که من به قول سرهنگ

نه سرباز هستم

و نه فرمانده

(سرهنگ

غروب­ها باغچه­ها را آب­پاشی می­کرد

و صبح­ها

گُل­های یاس را می­چید

و در جیب پیراهنش می­ریخت

سعدی را برای خودش از رو می­خواند

بابا طاهر را

از حفظ

برای ما)

من سرباز نیستم

چون می­دانم که میدان کارزار دو نفر

همیشه عرصه­ی کشتار نفرات سوم بوده است

و فرمانده هم نمی­توانم باشم

چون به جنگ­جویان می­گویم:

مواظب چشم­هاتان باشید

من تنها می­توانم در حاشیه­ی کویر رویاهایم

پیام آوری باشم خیالی

که از فرط تنهایی وسوسه شده است

امت فرضی خود را

به سوی سرزمینی پیش براند که در آن

توازن میان من وُ تو وُ حیات

در مرزهای فاجعه صورت نمی­گیرد

و جایی که شلاق در عوض بوسه

چشم در عوض چشم

و سنگ در عوض عشق

معامله نمی­شود

می­خواستم از تنهایی خود چیزی بگویم

ولی یادم آمد

که نرسیده به کوچه­ی درختی

و دو خیابان مانده به دکان اسباب بازی فروشی آقای شادمان

که توپ­های پلاستیکی بعد از ظهرهای گرم تابستان

و شمشیرهای چوبی را از او می­خریدیم

سینمایی بود که هر وقت از جلویش می­گذشتی

صدای غرش شیرانی می­آمد

که به جنگ گلادیاتورها می­رفتند...

دفتردار لیسابونی صدایم کرد

باز هم حرف دارد

باید بروم.

منبع: «ماه خورشید گل بازی»

* اگر عضو یکی از شبکه­های زیر هستید، می­توانید این مطلب را به شبکه­ی مورد نظر خود ارسال کنید:

Delicious    Facebook    Twitter    دنباله    Google    Yahoo    بالاترین

كانون پژوهشى «نگاه»، www.negah1.com